Η αρμόδια Αντιδήμαρχος για τα αδέσποτα στο Ναύπλιο επιλέγει το τελευταίο διάστημα να δίνει έντονο «παρών» σε δράσεις, εκδηλώσεις και ημερίδες που σχετίζονται με τη φιλοζωία, επιχειρώντας να ενισχύσει την εικόνα μιας δημοτικής αρχής που δρα και παρεμβαίνει. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη συνεχή δημόσια κινητικότητα, παραμένει ανοιχτό το βασικό ερώτημα: τι έχει γίνει στην πράξη για τη δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων;
Γιατί όσο οι παρουσίες σε εκδηλώσεις αυξάνονται, τόσο πιο εμφανής γίνεται η απουσία ενός ουσιαστικού έργου που θα μπορούσε να δώσει πραγματική λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα. Οι ανάγκες των αδέσποτων ζώων δεν καλύπτονται με δημόσιες σχέσεις, ούτε με αναρτήσεις και βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρειάζονται υποδομές, οργάνωση και συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Η φιλοζωία δεν αποδεικνύεται μπροστά στις κάμερες, αλλά στον τρόπο με τον οποίο μια δημοτική αρχή αντιμετωπίζει το πρόβλημα στην πράξη. Και στην περίπτωση του Ναυπλίου, το καταφύγιο εξακολουθεί να αποτελεί μια εκκρεμότητα που επανέρχεται διαρκώς, χωρίς όμως να μετατρέπεται σε απτό αποτέλεσμα.
Τρία χρόνια μετά την ανάληψη της διοίκησης από την παράταξη «Όραμα Δημιουργίας», το έργο που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη διαχείριση των αδέσποτων παραμένει ζητούμενο. Την ώρα που τα προβλήματα στους δρόμους της πόλης και των κοινοτήτων είναι υπαρκτά, η εικόνα που εκπέμπεται είναι περισσότερο επικοινωνιακή παρά ουσιαστική.
Οι δημότες, όμως, δεν αξιολογούν τις προθέσεις από τις εμφανίσεις και τα χαμόγελα στις εκδηλώσεις. Κρίνουν από το αποτέλεσμα. Και τα αδέσποτα δεν έχουν ανάγκη από ακόμη μία δημόσια τοποθέτηση, αλλά από δομές και πράξεις που να δίνουν πραγματικές λύσεις.
