Πριν από λίγες ημέρες, η Αντιδήμαρχος Καθαριότητας εμφανίστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Δήμου μέσα από ένα προσεγμένο βίντεο, στέλνοντας δημόσιες ευχαριστίες προς τους εργαζόμενους της υπηρεσίας. Το μήνυμα ήταν σαφές: η δημοτική αρχή ήθελε να αναδείξει την εικόνα μιας πόλης τακτοποιημένης, οργανωμένης και έτοιμης να προβληθεί μετά τις εκδηλώσεις της παρέλασης.
Η εικόνα αυτή, όμως, φαίνεται να σταματά εκεί όπου τελειώνει το κέντρο και αρχίζει η πραγματική καθημερινότητα των γειτονιών. Στην Άρια, οι κάτοικοι έρχονται αντιμέτωποι με μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Ξεχειλισμένοι κάδοι, απορρίμματα συσσωρευμένα και μια συνολική εικόνα εγκατάλειψης δημιουργούν ένα σκηνικό που απέχει αισθητά από την επικοινωνιακή εικόνα που παρουσιάστηκε δημόσια.
Το χάσμα ανάμεσα στην προβολή και στην πραγματικότητα είναι πλέον δύσκολο να αγνοηθεί. Από τη μία πλευρά, η διοίκηση επιλέγει να αναδεικνύει στα social media το έργο της καθαριότητας με λόγια ευγνωμοσύνης και εικόνες τάξης. Από την άλλη, υπάρχουν περιοχές όπου η κατάσταση δείχνει ότι η μέριμνα αυτή δεν φτάνει με την ίδια ένταση.
Η περίπτωση της Άριας επαναφέρει το ερώτημα αν η προσοχή της δημοτικής αρχής εξαντλείται κυρίως στην εικόνα που μπορεί να προβληθεί και λιγότερο στις πραγματικές ανάγκες όλων των συνοικιών. Για τους κατοίκους, το ζήτημα δεν είναι η δημόσια προβολή ούτε οι ευχαριστήριες δηλώσεις, αλλά η ουσιαστική και καθημερινή καθαριότητα στη γειτονιά τους.
Γιατί τελικά, η εικόνα μιας πόλης δεν κρίνεται από τα πλάνα ενός βίντεο, αλλά από το πώς ζουν οι δημότες της κάθε μέρα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
